Komt Jezus terug in 2030?

 

 

Komt Jezus terug in het jaar 2030?

Er zijn redenen om te denken dat Jezus terugkomt in het jaar 2030. Dat is ten tijde van dit schrijven (2023) over 7 jaar.

Hoe komen we op dat jaartal?

Om een idee te krijgen wanneer Jezus terugkomt is het belangrijk te weten in welk jaar Jezus stierf, opstond en ten hemel voer.
We weten dat God alles op gezette tijden doet. Dat kunnen we ook zien bij de feesten van de Heere.

Een voorbeeld. Pesach (Pasen).
Tijdens de uittocht uit Egypte moesten de Israëlieten een lam slachten en het bloed aan de deurposten van hun huis smeren. Dat was om de verderfengel voorbij te laten gaan. Bij ieder huis waar het bloed van een lam niet zichtbaar was werd de eerstgeborene gedood. Ons volmaakte Lam, Jezus, stierf op exact dezelfde dag, zelfs precies op hetzelfde uur als God honderden jaren daarvoor had voorgeschreven. Als we dat offer aanvaarden en achter Zijn bloed schuilen dan gaat de (eeuwige) dood aan ons voorbij.

Alle feesten van God zijn vastgezette tijden en hebben profetische betekenis. (Zie daarvoor de studie: De Feesten van de Heere.)

Alles wat God doet, doet Hij op vastgezette tijden. De week met zeven dagen.
De schepping in zes dagen + een dag rust.
De werkweek met zes dagen + een dag rust.

Bij God is 1 dag als duizend jaar (2Petrus 3:8).
Sinds de schepping zijn er nu bijna 6000 jaar, ofwel 6 dagen voorbij.
Jezus stierf precies 4000 jaar na de zondeval, dus als we weten in welk jaar Hij stierf is het vrij zeker dat Hij terugkomt op het zesduizendste jaar.
Na zijn sterven, opstanding en hemelvaart zijn er nu 2000 jaar = 2 dagen van de 6 verstreken.
Daarna zal Hij op de zevende dag, na de 6 dagen van 1000 jaar, duizend jaar lang regeren over de aarde. Het grote fantastische vrederijk.

Er is een heel interessante profetie in de bijbel die ik eigenlijk nooit begreep. Gelukkig laat God de kennis in het einde der tijden, waar we nu in leven, toenemen. Er zijn mensen die hebben begrepen wat die profetie betekent. En als je die uitleg hoort is het ineens duidelijk wat het betekent. (O.a. het Messias 2030 project heeft een uitstekende uitleg).

Maar er zijn ook mensen die in de oude geschriften gedoken zijn, zoals de Talmoed.
Het blijkt dat die soms dingen laten zien die erg interessant zijn in verband met de bijbel.

We gaan eerst kijken naar dingen die priesters in de Talmoed hebben opgeschreven, waarbij twee data belangrijk blijken: 30 n.Chr. en 70 n.Chr.

Buitenbijbelse geschriften laten soms zien hoe God bijzondere dingen laat gebeuren, of juist niet meer laat gebeuren. Prachtig om te zien hoe God werkt. Je kan deze buitenbijbelse geschriften zien als getuigen.


DE TALMOED

De eerste getuige

De Talmoed bevat veel van de opgetekende geschiedenis van Jeruzalem, waaronder veel gebeurtenissen die plaatsvonden in de Tempel.
In Yoma 39b van de Talmoed lezen we dat vanaf "veertig jaar voordat de Tempel werd vernietigd, het lot nooit in de rechterhand kwam, de rode wol niet langer wit werd, het westers licht niet wilde branden en de poorten van de Tempel uit zichzelf openden.”

Laten we eens bekijken wat dit betekent.

We weten uit zowel Romeinse als Joodse historische verslagen dat de Tempel werd verwoest in 70 n.Chr. Dus, zoals het in de Talmoed staat, begonnen veertig jaar voorafgaand aan de vernietiging, vreemde gebeurtenissen plaats in de tempel.
40 jaar voordat de tempel verwoest werd was het 30 n.Chr.

Het blijkt dat veel van de meest intrigerende historische gebeurtenissen die in de Talmoed zijn opgetekend feitelijk begonnen te gebeuren NADAT Jezus was gekruisigd.
Om nu de betekenis te begrijpen van de tempelgebeurtenissen die in Yoma 39 zijn opgetekend, moeten we naar hun achtergrond kijken.
Wat was de gevestigde "norm" voordat de veranderingen plaatsvonden?

Laten we beginnen met dat deel wat gaat over het westerse licht in de tempel.

Dat licht waarnaar hier wordt verwezen, is de meest westelijke olielamp op de zevenarmige Menora die in de tempel in Jeruzalem stond. Het voortdurende licht van de vlam van de Menora duidde op Gods blijvende aanwezigheid in de tempel.

Volgens Tractate Menahot in de Talmoed zouden de olielampen elke nacht zonder olie komen te zitten en stoppen te branden, met uitzondering van de meest westelijke olielamp, die op wonderbaarlijke wijze bleef branden.
De volgende ochtend zouden de andere zes lampen worden gevuld met olie en er zouden nieuwe lonten in worden gedaan, en dan worden ze aangestoken met het vuur van de westerse lamp, die, hoewel hij precies even groot was als de andere lampen, met dezelfde hoeveelheid olie, op wonderbaarlijke wijze bleef branden. Ze zouden dan deze lamp doven, de olie bijvullen en de pit vervangen zoals ze hadden gedaan met de andere lampen, en de westerse lamp opnieuw aansteken met hetzelfde vuur.

Zo ging het vuurlicht van de menora nooit uit. Het brandde voortdurend, wat duidt op Gods voortdurende aanwezigheid in de tempel.

Maar volgens Yoma 39 in de Talmoed ging in 30 n.Chr. de vlam van de westerse lamp uit, blijkbaar voor het eerst sinds de herinwijding van de tempel. In feite eindigde het wonder van de voortdurende vlam dat jaar.

Gedurende de laatste 40 jaar van het bestaan van de tempel konden ze de menora niet brandend houden. De vlam op ALLE lampen ging vanaf 30n.Chr. elke nacht uit.

Dit was een onheilspellend teken voor de priesters in de tempel, maar niet zo onheilspellend als een ander teken dat rond diezelfde tijd begon te gebeuren…


In de Talmoed-passage van Yoma 39 lezen we dat 40 jaar voor de verwoesting van de tempel.
“...de deuren van de Heikhal (de heilige plaats van de tempel) uit eigen beweging open gingen, zotdat rabbijn Yochanon Ben Zakkai hen berispte en zei: 'Oh Heikhal, Heikhal, waarom alarmeer je ons? Ik weet heel goed dat u voorbestemd bent om vernietigd te worden, want Zacharia Ben Iddo heeft al over u geprofeteerd: Open uw deuren, Libanon, opdat het vuur uw ceders kan verteren.' (Zacharia 11:1)

Ook de joodse historicus Josephus legt dit interessante fenomeen vast, evenals de reactie van de priesters erop. In ‘De oorlogen van de Joden’, 6.5.3, lezen we dat "Op hetzelfde feest (Pascha)...de oostelijke poort van de binnenhof van de tempel, die van koper was, en enorm zwaar, en met moeite gesloten door twintig man, en rustte op een basis bewapend met ijzer, en had grendels zeer diep in de stevige vloer bevestigd, die daar uit één hele steen was gemaakt, werd rond het zesde uur van de dag uit zichzelf geopend.
Nu kwamen degenen die de wacht hielden in de tempel hierop naar de hoofdman van de tempel rennen en vertelden hem erover; die toen hij daarheen kwam, niet zonder grote moeite, in staat was om het weer te sluiten.
De geleerden begrepen, dat de beveiliging van hun heilige huis uit eigen beweging werd opgeheven en dat de poort werd geopend ten voordele van hun vijanden. Dus deze verklaarden publiekelijk dat dit signaal de verwoesting voorafschaduwde die over hen zou komen.”

De hier voorspelde gebeurtenis is de verwoesting van de tempel, die uiteindelijk in 70 na Christus in vervulling gaat.

Wij, christenen, kunnen hiervan leren dat God wilde duidelijk maken dat Hij niet meer in de tempel woonde. Dat gebeurde dus vanaf het jaar 30. Het jaar waarin Jezus stierf.


HET SANHEDRIN VERBANNEN

Nog een buitenbijbelse getuige

De Talmoed vermeldt nog een interessante gebeurtenis die datzelfde jaar plaatsvond. In Sanhedrin 5.41 lezen we "Veertig jaar voor de verwoesting van de tempel werd het Sanhedrin verbannen (uit de Kamer van Gehouwen Stenen in de Tempel) en vestigde zich in Hanuth (de handelspost op de Tempelberg).'

De Kamer van Gehouwen Stenen was de officiële rechtbank en ontmoetingsplaats van het Sanhedrin. Het was een prachtige, gewaardeerde locatie, een deel van de buitenste voorhof van de tempel. Het zat ongeveer veertig meter ten zuidoosten van de ingang van het Heilige. Dit was de officiële "Zetel van Mozes" waar Jezus naar verwees, toen Hij zei: "De schriftgeleerden en de Farizeeën zijn gaan zitten op de stoel van Mozes;
daarom, al wat zij u zeggen dat u in acht moet nemen, neem dat in acht en doe het; maar doe niet overeenkomstig hun werken, want zij zeggen het, maar doen het zelf niet." (Matt. 23:2-3). Het was de zetel des oordeels, waar belangrijke kwesties en conflicten werden besproken en beoordeeld.

Sterker nog, tot 30 na Christus oordeelde het Sanhedrin hier zelfs over de doodstraf. Hier werd Jezus naartoe gebracht op de avond dat Hij werd gearresteerd, om berecht en veroordeeld te worden. Maar volgens de Talmoed gebeurde er dat jaar iets waardoor het Sanhedrin gedwongen werd te verhuizen naar een veel minder gewaardeerde locatie verder naar het oosten, een markt net buiten het tempelterrein. En toen het Sanhedrin de Kamer van Gehouwen Stenen verliet, hadden ze volgens de Talmoed niet langer de macht of autoriteit om halsmisdrijven te beoordelen. (zie Sanhedrin 41a) Dus wat is er gebeurd om deze grote verandering te veroorzaken?


Volgens Hiëronymus in zijn brief aan Hedebia zorgde de aardbeving die in Jeruzalem plaatsvond op de dag dat Jezus werd gekruisigd ervoor dat een enorme bovendorpel in de tempel versplinterde en viel. Deze latei was een enorme steen, minstens 9 meter lang en ongeveer 30 ton zwaar. Met de aardbeving die dat soort schade aanrichtte op slechts 40 meter afstand, kun je je voorstellen welke schade het heeft aangericht aan de Kamer van de gehouwen stenen!

Zou het kunnen dat deze "natuurramp" op de dag dat Jezus stierf zo'n structurele schade aanrichtte aan hun gewelfde kamer, dat ze om veiligheidsredenen gedwongen werden te verhuizen?

Het proces en oordeel tegen Jezus in de Kamer van Gehouwen Stenen, was HET LAATSTE OORDEEL DAT OOIT door het Sanhedrin werd uitgesproken in die officiële "Zetel van Mozes" in de Tempel.


GEOORDEELD DOOR YHWH

Was dit een berisping van de Almachtige God tegen de priesters en rabbijnen van het Sanhedrin, omdat ze de Messias zo onoordeelkundig verkeerd beoordeelden?
Zoals Jezus zei, "Wie Mij haat, haat ook Mijn Vader. Als Ik onder hen niet de werken gedaan had die niemand anders gedaan heeft, hadden zij geen zonde, maar nu hebben zij ze gezien en Mij en Mijn Vader gehaat. Maar het woord moet vervuld worden dat in hun wet geschreven is: Zij hebben mij zonder reden gehaat." (Johannes 15:23-25)

Het is fascinerend om op te merken dat de Talmoed zelf stelt dat de reden dat de tweede tempel werd vernietigd was "Omdat daarin haat heerste zonder reden. Dat leert je dat ongegronde haat wordt beschouwd als even ernstig met de drie zonden van afgoderij, immoraliteit en bloedvergieten samen." (Yoma 9b, Talmoed Babli)


Het LOT

Een andere gebeurtenis die in Yoma 39 van de Talmoed wordt genoemd en die in 30 n.Chr. begon, was "... het lot kwam nooit in de rechterhand.” Het lot waarnaar hier wordt verwezen, is het lot dat de hogepriester op Yom Kipoer (de grote verzoendag) zou werpen om te kiezen welke bok aan de Heer zou worden geofferd en welke als zondebok de wildernis in zou worden gestuurd. (Zie Leviticus 16:7-10).

De Talmoed geeft aan dat deze kavels uit twee stenen bestonden, de ene wit en de andere zwart.
De Talmoed vermeldt ook dat de eerste steen die in de rechterhand van de hogepriester verscheen, elk jaar willekeurig fluctueerde, sinds de herinwijding van de tempel honderden jaren daarvoor. We zouden dit soort willekeur verwachten, omdat God de meer volmaakte bok uitkoos om te worden geslacht voor de zonden van de mensen. Maar vanaf Yom Kipoer in 30 na Christus verscheen de zwarte steen elk jaar in de rechterhand van de hogepriester gedurende de resterende 40 jaar van het bestaan van de tempel.

Hoe groot is de kans dat de zwarte steen 40 keer achter elkaar verschijnt in de rechterhand van de hogepriester? Volgens de tabel met numerieke kansen van Pascal: meer dan een biljoen tegen één!
De priesters begrepen terecht dat dit een teken van God was, hoewel de meesten van hen de betekenis niet begrepen.

Een andere gebeurtenis die in Yoma 39 van de Talmoed wordt genoemd en die dat jaar begon, was "... het lot kwam nooit in de rechterhand.”
Het lot waarnaar hier wordt verwezen, is het lot dat de hogepriester op Yom Kipoer (de grote verzoendag) zou werpen om te kiezen welke bok aan de Heer zou worden geofferd en welke als zondebok de wildernis in zou worden gestuurd. (Zie Leviticus 16:7-10).

De Talmoed geeft aan dat deze kavels uit twee stenen bestonden, de ene wit en de andere zwart.
De Talmoed vermeldt ook dat de eerste steen die in de rechterhand van de hogepriester verscheen, elk jaar willekeurig fluctueerde, sinds de herinwijding van de tempel honderden jaren daarvoor. We zouden dit soort willekeur verwachten, omdat God de meer volmaakte bok uitkoos om te worden geslacht voor de zonden van de mensen. Maar vanaf Yom Kippur in 30 na Christus verscheen de zwarte steen elk jaar in de rechterhand van de hogepriester gedurende de resterende 40 jaar van het bestaan van de tempel.

Hoe groot is de kans dat de zwarte steen 40 keer achter elkaar verschijnt in de rechterhand van de hogepriester? Volgens de tabel met numerieke kansen van Pascal: meer dan een biljoen tegen één!
De priesters begrepen terecht dat dit een teken van God was, hoewel de meesten van hen de betekenis niet begrepen.


DE RODE WOL

Laten we eens kijken naar de rode wol die "niet langer wit werd". De wol waarnaar hier wordt verwezen, is een rood wollen lint dat elk jaar op Yom Kipoer (de Grote Verzoendag) aan de zondebok werd vastgemaakt, samen met een overeenkomstig rood wollen lint dat aan de poort van de tempel werd vastgemaakt.

In Leviticus 16 lezen we Gods instructies aan Mozes en Aäron over Yom Kipoer en de zondebok. We hebben het daar over gehad toen we de feesten bespraken.

Laten we nu eens lezen wat de Talmoed te zeggen heeft over dit eens per jaar terugkerende evenement. In boek 3, hoofdstuk 6, onder "Reglementen met betrekking tot de bokken van de Grote Verzoendag en het zenden naar de woestijn", lezen we dat "Een streng van karmozijnrode wol aan de poort van de tempel werd vastgebonden, en toen de geitenbok de woestijn had bereikt, werd de wol door een wonder wit; zoals wordt gezegd: 'Al waren uw zonden als scharlaken,
ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn,
ze zullen worden als witte wol.' (Jesaja 1:18).

Rosh Hashanah 31 b in de Talmoed zegt: "De rabbijnen leerden: Vroeger was de streng van karmozijnrode wol vastgebonden aan de deur van de (tempel) veranda, buiten zodat iedereen het zou kunnen zien. Als het wit werd, waren allen verheugd; wanneer niet, werden allen moedeloos en schaamden zich.”

Blijkbaar veranderde God de kleur van de wol van karmozijnrood in wit om het volk van Israël te laten weten dat de verzoening opnieuw was aangebracht en dat hun zonden waren vergeven. Een prachtige, jaarlijkse illustratie van Jesaja 1:18 voor iedereen om te zien.

Maar vanaf Yom Kipoer van het jaar 30 na Christus veranderde de rode wol niet meer in wit. En volgens de Talmoed veranderde het nooit meer in wit, voor de rest van het bestaan van de Tempel. De jaarlijkse verzoening die werd bereikt door de schriftuurlijke viering van Jom Kipoer werd niet langer door God erkend of aanvaard. Vanaf 30 na Christus was er iets veranderd.

Blijkbaar kon er geen verzoening meer worden verkregen door de Yom Kipoer-rituelen na te leven.

Is het niet geweldig om te zien hoe God alles in de hand heeft?
Al deze gebeurtenissen bevestigen dat het jaar van Jezus’ dood, opstanding en hemelvaart het jaar 30 was.

Door al deze tekenen maakte God de priesters duidelijk dat er iets wezenlijk veranderd was, maar ze zagen het niet en bekeerden zich niet.

Nu komen we aan een zeer interessant gedeelte in de bijbel dat laat zien dat het jaar 30 een vastgestelde tijd is en ook het jaar 2030.


EZECHIËL’s PROFETIE TEGEN HET NOORDELIJKE EN HET ZUIDELIJKE KONINKRIJK VAN ISRAËL.

In Ezechiël 4 wordt profeet bevolen om 390 dagen op zijn linkerzij te liggen als teken voor de noordelijke stammen, het 10 stammenrijk Israël, voor de jaren van hun ongerechtigheid. Een dag voor een jaar.
Wel even goed om die teksten in je eigen bijbel te lezen. Ezechiël 4:1-8.

Ezechiël krijgt dan de opdracht om 40 dagen op zijn rechterzij te liggen, tegen Juda, het zuidelijke koninkrijk.

Nu lezen we in Ezechiël 4:1 en 2 dat Ezechiël een tegel moest nemen en daarop Jeruzalem moest tekenen. Ook moest hij de belegering van Jeruzalem er op tekenen.

In vers 3 lezen we dat Ezechiël een bakplaat moest nemen en die zo plaatsen dat die een ijzeren muur werd tussen de aanvallers en de stad.

Het gaat hier om belegeringen van Jeruzalem. Het zijn ijkpunten die te maken hebben met de ongerechtigheden van de volken Israël en Juda.
De eerste keer met de aantekening dat er een ijzeren bakplaat tussen het leger en de stad staat. De tweede keer was er geen bescherming van een ijzeren bakplaat.

Die eerste belegering gebeurde in het jaar 701 v.Chr.
Dat was 390 jaar nadat koning Jerobeam Israel, het 10 Noordelijke stammen koninkrijk, deed zondigen. Jeruzalem werd belegerd door koning Sanherib.

In 2 Koningen 18 kunnen we lezen wat er toen gebeurde.
Heeft die koning Sanherib Jeruzalem ingenomen?
Nee, God maakte dat onmogelijk. God had een zinnebeeldige ijzeren plaat gezet tussen de aanvallers en de stad.
De aanvallers dropen af nadat God een epidemie had laten plaatsvinden in de aanvallende legerkampen.

Er was nog een keer een belegering van Jeruzalem, die belegering ging vooraf aan de 70 jaar van ballingschap in Babel. Deze belegering is niet in verband te brengen met de genoemde jaren van deze profetie.

De tweede belegering gebeurde in 70 n.Chr.
Die tweede belegering was door Jezus voorzegt vlak voor Zijn sterven. Mattheüs 24:2.
Dat was in het jaar 30. Veertig jaar later werd Jeruzalem inderdaad aangevallen.
Die periode van 40 dagen/jaren in Ezechiël 4 kan dus alleen maar slaan op de belegering van Jeruzalem in het jaar 70 n.Chr.

In Ezechiël 4:7 lezen we niets over een ijzeren muur met betrekking tot de belegering van Jeruzalem. De stad werd niet beschermd door God en viel in handen van de Romeinen. Ook werd de tempel verwoest.

Waarom is dit alles nu belangrijk in verband met onze zoektocht naar een bevestiging dat Jezus stierf in het jaar 30?
Omdat God altijd alles doet op vastgestelde tijden. ‘Moediem’ in het Hebreeuws. Dit zien we ook bij de Feesten van de Here.

Jezus stierf 4000 jaar na de zondeval.
Tussen Zijn sterven en nu ligt bijna 2000 jaar.
Als we logisch nadenken moeten die laatste 1000 jaar, Gods vrederijk, beginnen aan het einde van 6000 jaar.

Geeft die profetie in Ezechiël aanleiding om meer zekerheid te krijgen over de tijden die vooraf gaan aan Jezus’ komst? Ik denk het wel.

Ik heb een schema gemaakt waarin alles duidelijker wordt, althans, het werd mij allemaal duidelijker toen ik dat schema tekende en narekende.
Het blijft een theorie, maar de kans dat dit allemaal toevallig is, is wel wel klein.
Ook die dingen die we gelezen hebben die in de Talmoed staan zijn duidelijke aanwijzingen

.

Het schema is hier groter te bekijken of te downloaden.


schema Ezechiël 4

Als je het schema er bij pakt wil ik eerst kijken naar die periode van 40 jaar die ligt tussen jaar 30 en 70. Die tijd staat vast omdat het jaar 70 vast staat als het jaar van de verwoesting van Jeruzalem.

Ezechiël moest 40 dagen de ongerechtigheden van het volk van Juda dragen. Een dag voor een jaar. Die twee belegeringen van Jeruzalem zijn ijkpunten.
God kijkt op dat ‘ijkpunt’ hoe het er met zijn volk voorstaat.
Leven ze nog steeds in ongerechtigheid of hebben ze zich bekeerd?

Wat gebeurt er als ze zich niet hebben bekeerd?
Laten we eerst Leviticus 26:18-28 lezen.
Vier keer zegt God, dat als Zijn volk niet naar Hem luistert en zich bekeerd, Hij hen 7x erger zal straffen.
Dat werd al opgeschreven toen Mozes met het volk in de woestijn was.

Wat God door Ezechiël laat zien, is dat de ongerechtigheden zo groot zijn dat Hij hen daarvoor nog 7x zal straffen.
De eerste periode bij Juda is dus 40 jaar van testen door God.
Voorafgaand aan die 40 jaar heeft Johannes bekering gepredikt. Maar ook wat Jezus hen vertelde heeft hen er niet toe gebracht zich te bekeren.
Ook de apostelen hebben getuigd van Jezus en bekering.
Maar Juda bekeerden zich niet.
Het gevolg was dat Leviticus 26:18 in werking trad.
7 x 40 = 280 jaar
280 jaar werden toegevoegd aan jaar 70.
Als je die 70 jaar optelt bij de 280 jaar kom je uit op 350 na Chr.
Er is in de geschiedenis niets terug te vinden dat er in dat jaar een belangrijke bekering zou hebben plaats gevonden bij de Joden.
Het gevolg is dat Leviticus 26:24 in werking trad.

De eerdere opgelegde 280 jaar werden weer vermenigvuldigd met 7.
280 x 7 = 1960 jaar.
1960 jaar werd dus hun nieuwe straf. De al volbrachte straf werd er van afgetrokken, dus blijft er 1680 jaar over.
Het einde van die 1680 jaar valt op 2030 n.Chr.
Dat is het jaar waarin we verwachten, op grond alle eerdere gegevens, dat onze Heer en Heiland terugkomt.
Maar die hele profetie van Ezechiël gaat over Israël en Juda.

Daarom moeten we ook nog kijken wat deze profetie betekent voor Israël, de 10 Noordelijke stammen.

Die 390 dagen die Ezechiël op zijn linkerzij moest liggen waren een teken voor de tien stammen, Israël. Een dag voor één jaar, 390 jaar.
Het ijkpunt voor die 390 jaar was in het jaar 701 v.Chr. toen Jeruzalem belegerd werd.
Al die 390 jaar hebben ze niet geleefd naar Gods wil.
Ook hier wordt Leviticus 28:18 toegepast.
390 x 7 = 2730 jaar.
Als we bij het jaar van de belegering, 701 v.Chr., 2730 bijtellen, dan komen we uit op 2030 AD, of wel 2030 n.Chr.

Terwijl Israël zich van God afkeerde om afgoden te aanbidden, keerde Juda zich van God af om trots en traditie te aanbidden. Terwijl Israël naliet God te volgen, vermoordde Juda de eniggeboren Zoon van God.

CONCLUSIE

Het is en blijft een theorie, maar wel een die, als je een kansberekening zou maken, een onwaarschijnlijk hoge kans geeft dat het klopt.
Met de overweldigende aanwijzingen van tijdlijnen, tot historische buitenbijbelse documenten, tot al het andere, lijken we op 30 n.Chr. te zijn aangekomen als de juiste datum van Jezus’ dood en opstanding.
Als je 2000 jaar vanaf daar tot het einde van alle dingen bij telt, kom je uit op 2030 n.Chr.

Jezus wederkomst is op twee manieren van groot belang.
Het volk Israël en het volk Juda zullen bijeen vergaderd worden en Jezus erkennen als de Messias die ze verworpen hadden. Hij zal hen vergeven. Het zal de echte Grote Verzoendag zijn.

Voor ons zal het een bijeen vergaderen zijn in de lucht en vanaf dan altijd in een verheerlijkt lichaam bij Hem zijn.

Trek van die datum 2030 af 1260 dagen voor de grote verdrukking en we komen uit op begin 2027 als datum waarop er een tempel moet zijn waarin de antichrist zich zal zetten.
We zijn in de laatste ademtocht van ons tijdperk van Genade. We kunnen verwachten dat dit allemaal zal gebeuren in ons leven. (geschreven in 2023).


 Een PDF kan hier gedownload worden

 

Terug naar het begin van deze pagina